Un dia nobo – Wan nyun dey – In nije dei

Un dia nobo – Wan nyun dey – In nije dei speelt in de tuin van het voormalige stadspaleis Princessehof van Maria Louise van Hessen-Kassel (Marijke Meu) en dat heeft een bijzondere reden.

De eerste inspiratiebron voor Un dia nobo – Wan nyun dey – In nije dei komt van het bijzondere schilderij van Adriaen Hanneman, dat hangt in het Stadhouderlijk Hof. Op het schilderij staat in het midden een zwarte bediende in een opvallend rood pak, met om hem heen vier Friese Nassaus. Niemand weet wie deze zwarte bediende is en of hij echt heeft bestaan.

Wat we wel weten is dat Marijke Meu en haar zoon meerdere bedienden van Afrikaanse afkomst in dienst hadden, waaronder Johan Anton Sideron afkomstig van Curaçao en Willem Frederik Cupido van de Kust van Guinea. En dat zowel Sideron als Cupido in het stadspaleis van Marijke Meu hebben verbleven.

Voor het verhaal van Un dia nobo – Wan nyun dey – In nije dei heeft schrijver Guus Pengel deze dingen aan elkaar gekoppeld. Waar het in realiteit onbekend is wie de zwarte bediende van het schilderij is, is hij in de voorstelling Johan Anton Sideron. En Sideron neemt ons mee de geschiedenis in om zo meer te leren over ons koloniale verleden en de trans-Atlantische slavernij.

Stadswandeling & diner
Naast de voorstelling op locatie organiseerde ‘A Guide to Leeuwarden’ een speciale stadswandeling over het koloniale verleden van Leeuwarden. Tijdens de wandeling liep je samen met een gids langs plekken in het centrum van Leeuwarden. Op deze historische locaties zijn de sporen van het slavernijverleden nog altijd tastbaar en zichtbaar. Dit zie je terug in bijvoorbeeld gebouwen en kunst verspreid over de gehele route. Zo stonden we extra stil bij het feit dat 150 jaar eigenlijk een hele korte periode is en de doorwerking van slavernij in de hedendaagse samenleving.

De wandeling startte bij het Stadhouderlijk Hof en eindigde bij het Keramiekmuseum Princessehof.